
ایجاد شبكه دانش در سطح ملی: مطالعه موردی در نیوزلند
زمینه: مدیریت دانش و كارآفرینی در نیوزلند
سناریو 1 ـ مدیر یك شبكه توسعهدهنده نرمافزار، یادگیری الكترونیك «مناسب در كریست چرچ، نیوزلند درسی یابد كه بازار محصولش بسیار كوچك و محدود است. اما منابع كافی برای اجرای تحقیقات و بازاریابی را ندارد. او چگونه میتواند سریعاً كانالهای فروش بالقوه ا شناسایی كند (در بازارهای دور) و چگونه میتواند از كسانی كه این راه را طی كردهاند در فرآیند صادرات، مشاوره بگیرد؟
سناریو 2ـ یكی از همتایان فردی در یك شهر به دنبال یك مركز دادههای قابل اعتماد در سنگاپور میگردد.
شبكه آنلاین نوآوران (ION) و شبكه مجازی برای او یك تأمینكننده خدمات پیدا كردند كه نه تنها برنامه كنفرانس ویدیویی و صوتی او را میزبانی میكرد بلكه در توسعه بازار محصول او نیز به او یاری رساند.
اكثر شركتهای فناوری كوچك نیوزیلند، با چنین مشكلاتی در آغاز توسعه بازار خود، دست و پنجه نرم میكنند. در حالیكه، مجموعه تجاری نیوزیلند دارای شركت در عملیات تجاری استاندارد و نوآوری بوده است، اما سطح توجهی كه به این كشور كوچك شده همواره مشكلساز بوده است. كسب توجه و احترام با وجود سر و صداهای موجود در بازار جهانی، كار آسانی نیست. از نظر جغرافیایی، نیوزیلند از بازار بزرگ جهانی بسیار دور افتاده است به طوریكه دسترسی به آب بسیار مشكل است. فناوریهای ارتباطی و اطلاعاتی، تا حدی این موقعیت را بهبود بخشیده است (در دهه گذشته)، اما جایگزینی برای ملاقاتهای رودرو آشناییهای مشخصی برای ایجاد اعتماد، بوجود نیامده است. همچنین كسب اطلاعات نسبت به بازار از طریق وسایط ارتباطی راه دور، گران و بسیار مشكل است. متأسفانه، برای شركتهایی كه آرزو دارند گام بعدی را بردارند تا به بازار جهانی بپیوندند كمك و یاریرسانی وجود ندارد. نهادهای توسعه اقتصادی و بازرگانی دولتی، همچنان به یاری شركتهای بازرگانی اقلام كشاورزی میپردازد كه اقتصاد نیوزیلند به قدرت آنها جلو رفته است.شركتهای فناوری كوچك با نرخ بازگشت چند میلیون دلاری، پشتیبانی كمی از نهادهای دولتی دریافت میكنند و بسیاری از شركتهای باارزش، باید بدون حمایت به فعالیت ادامه دهند. غالباً، سابقه فروش و محصولات و خدمات موفقی دارند، اما اگر بخواهند فرصتهای بازارهای جدید برای خود ایجاد كنند، باید به تنهایی تلاش كنند. هنوز هم، در نیوزیلند، جذب نیروی كار در بخش صنایع كوچك (SME) صورت میگیرد و كلید رشد اقتصادی نیز برانگیختن این نوع صنایع است. پس، چگونه صنایع كوچك پرریسك میتوانند گامی به سوی شناسایی و دسترسی به بازارهای جدید بردارند، بدون تكرار اشتباهات گذشتگان؟ این سوالی بود كه گروهی شامل 20 نفر از دانشگاهیان و تجار كه در این زمینه به بحث و مناظره پرداخته بودند، با آن مواجه شدند (اواسط سال 2002). اعضای این گروه از زمینههای كاری مختلفی آمده بودند و در سطح نیوزیلند متفرق بودند. "گروه نوآوران" یكی از این دو گروه بود كه به عنوان بخشی از یك پروژه تحقیقاتی دكترا شكل گرفت و بر روی زمینه "ایجاد شبكه مجازی" به كار پرداخت. اعضای گروه توسط یك خدمتدهنده پست الكترونیك در دانشگاه "وایكاتو" در هامیلتون، نیوزیلند، با یكدیگر ارتباط برقرار میكردند طرحهایی به اجرا درآمد تا یك خانه مجازی برای گروه ایجاد شود كه نام آن "ION" گذاشته شد.
زمینهای برای شبكه دانش ملی
این موضوع، واضح و روشن بود كه ایجاد شبكه دانش در سطح ملی نیاز به یك راهكار ایجاد شبكه دانش دارد. راهكاری كه یك نقشه مسیر به شركتهای فناوری ارائه دهد تا بتوانند آگاهی لازم نسبت به بازار را كسب كنند (هوش بازار) و از افرادی كه در ایجاد فرآیند صادرات با فناوری بالا و ارزش بالا درگیر بودهاند، راهنمایی بگیرند. نویسنده متن، سعی كرد تا نقش مدیریت پروژه را به عهده گیرد و یك زیرگروه به عنوان كمیته راهبری تشكیل دهد. خدمتدهنده لیست پست الكترونیكی برای استفاده اعضای كمیته حفظ و نگهداری میشد و پس از كمی بحث، تصمیم بر این شد كه یك تالار اینترنتی عمومی برای تقویت و پیشرفت اهداف ION ایجاد شود. دانشكده مدیریت دانشگاه "وایكاتو" یك فضا برای خدمتدهنده و فضای كم برای پشتیبانی فنی در نظر گرفت و نصب نرمافزارهای مناسب و توسعه یك گروه مجازی جدید به طور جدی آغاز شد.
"ونگر" و همكاران (2002)، چهار مسئله اساسی كه به هنگام راهاندازی یك گروه مجازی و شبكه دانش بروز میكنند را به شرح زیر شناسایی كردهاند: مسافت ـاندازه (مقیاس) ـ عضویت در گروه و فرهنگ. را میدانستیم كه شكل اندازه گروه و دوری اعضا از نظر جغرافیایی با كاربرد فناوری حل خواهد شد، اما ایجاد یك "سرمایه اجتماعی" كه مجرائی برای تسهیم دانش ایجاد كند، چالش اصلی در آغاز كار بود. به علاوه، ایجاد انگیزه برای عضوی فراگیر امروزی ضروری مینمود، زیرا ما خواهان افزایش عضویت و مشاركت در سطحی بودیم كه گروه را به حالت خود ـ گردان برسانیم.
توسعه گروه و اهمیت ملاقاتهای رودررو
برای ایجاد حس عضویت در گروه ION ، ما شروع به ایجاد زیر گروههایی كردیم كه سرگروه آنها اعضای فعال لیست اصلی بودند. یعنی اعضایی كه میتوانستند در جلسات حضوری حاضر شوند؛ و سرگروه در سه شهر مختلف نیوزلند برای تشكیل جلسات در وقت صبحانه، بوجود آمدند. در هر یك از این جلسات، یك بخش "طوفان ذهنی" وجود داشت تا در آنها راهبردهایی كه برای پیشروی قومهای نخستین تعیین شدهاند، مورد بحث قرار گیرند. نتایج تمام جلسات بین اعضا تسهیم میشد و برخی اعضا برای نظارت بر تالار الكترونیكی داوطلب میشدند. (نمودار 1-14) در این زمان بود كه چندین نفر از اعضا اعلام كردند كه نمیتوانند زمان بیشتری به این كار اختصاص دهند و به صورت تماشاچیان از راه دور این گروه درآمدهاند. در این زمان، ما یك سری جلسات (كنفرانسهای) كوچك را در یك محل مركزی برنامهریزی كردیم. این محل شهر "تاپو"، شهری كوچك و خوشمنظره و آتشفشانی در قلب نیوزیلند بود كه خود شهر نیز میتوانست مورد مطالعه قرار گیرد، زیرا از نظر اقتصادی ضعیف اما از نظر مالكیت منابع قوی بود و میتوانست از فعالیتهای ION بهره گیرد. من، اطمینان لازم كه بدون جلسات حضوری و امكانات اعضای كلیدی، این امر جریان پیدا نمیكرد. این جلسات باعث ایجاد اعتماد شد و به افرادی كه نیاز به فعالیت برای راهبردی پروژه داشتند اختیارات لازم را اعطا كرد. میزبان ما در كنفرانسهای كوچك، "راب مك لون" بود، یك تبعیدی تازه بازگشته كه یك دهه تجربه كار با نرمافزار بازاریابی در ایالاتمتحده امریكا را داشت و مانند سایر اعضای گروه حسن قهرمانسازی از صنایع كوچك كه دارای فناوریهای بدیع و پیشنهاداتی تازه برای بازار بودند، داشت. همچنین او فردی موثر در پیشبرد اهداف ION به عنوان یك شبكه دانش و ایجادكننده توسعه اقتصادی در منطقه بود. ایجاد حس عضویت در گروه و فرهنگ تسهیم دانش در پیشبرد ION بسیار كمك كرد، اما این فقط در آغاز بود و بعد از آن، وبسایت و تالار گفتگوی آنلاین بود كه ایجاد مشاركت میكرد و در طول چند ماه از 10 عضو، تعداد را به 200 نفر رساند. این موضوع برای یك پروژه شناخته نشده و بدون هیچ بودجه نقدی بسیار خوب بود. به علت مسافت 600 كیلومتری بین مدیر پروژه و توسعهدهنده شبكه،جلسات پروژه منظم امكانپذیر نبود. اگرچه، محقق پروژه كه مفهوم اولیه را توسعه داد، "آینك جكسون"، درگیر برقراری ارتباط بین دانشگاه میزبان، كاركنان فنی و خود من یعنی مدیر پروژه بود. همچنین او نقش مهمی به عنوان دیدهبان فرصتها و قهرمان پروژه در گروههای بزرگتر بود.
یك راهكار مناسب مشتری برای ایجاد شبكه دانش
در اكتبر سال 2002، ما وبسایتی نصب كردیم كه شامل یك صفحهخانه (Homepage) ، تالار گفتگوی الكترونیكی و سیستم مدیریت محتوا بود. صفحهخانه، یك ظاهر كاملاً آراسته پیدا كرد تا زمینههای نوآوری، خلاقیت و كار گروهی را نشان دهد. عناوین خبری درباره اتفاقات و داستانهای تجربیات موفق، هماكنون در صفحهخانه حضور دارند تا بازدیدكننده را جلب كنند و سریعاً درباره ارزش این گروه به او آگاهی دهند. این امر، بسیار ضروری مینمود زیرا با حجم زیاد بازدیدكنندگانی مواجه بودیم كه منبع زمان برای آنها بسیار باارزش است. مسأله مهم دیگر، این بود كه مدیر پروژه و كمیته راهبری بتواند محتویات را مستقیماً روی سایت منتشر سازد. خدمتدهنده مدیریت محتوای مایكروسافت 2002 برای پشتیبانی نیاز روزافزون به انتشار مطالب از راه دور روی سایت، توسعه و گسترش داده شد. با دسترسی ایمن به رمز عبور در صفحهخانه و الگوهای قابل تغییر، خدمتدهنده مدیریت محتوا (CMS) ، تضمین مینماید كه تمام محتویات در یك قالببندی یكسان روی سایت منتشر میشوند و تنها توسط كسانی كه اجازه این كار را دارند این كار صورت میگیرد. همچنین، مدیر سایت دارای حق رد كردن هر متنی است، پیش از اینكه روی سایت منتشر شود. خدمتدهنده مدیریت محتوا، برای ارائه اخبار مربوط و اطلاعات راجع به وقایع، به منظور تثبیت وابستگی مطالب و تازگی مطالب و توسعه گروه مجازی ION ، فعالیتهای مهمی را انجام میدهد. تولید محتوا در دامنه كاری مدیر پروژه است و از تالار گفتگو به عنوان صفحه پیامها برای كسانی استفاده میشود كه تنها چند دقیقه برای ارسال اخبار و اطلاعات پروژه وقت دارند. این توسعه غیرمنتظره نبود و در كمك به رشد طبیعی گروه بسیار مؤثر بود زیرا، افراد ارائه پیشنهادات در یك تالار گفتگو درباره موضوع مورد بحث را بسیار اقتصادی و به صرفه میدانند.
ایجاد امنیت در تالار گفتگو
تالار گفتگو به عنوان یك سرعتدهنده بحثهای علمی شناخته شد كه در كنار آن یك محل دادرسی برای انجام كارهای پروژه در گروه بود. تالار اینترنتی با استفاده از محصول شركت free wave با نام Web Wise كه در سایت www. Webwizforum.com قابل دسترسی است، ساخته شد. آگهی تبلیغاتی این نرمافزار نشان میداد كه یك راهكار با نصب ساده و قابلیت تغییر مقیاس میباشد. این سیستم میتوان با یك پایگاه داده پشتیبانی شود و به یك زبان پرسشی ساختار یافته یا نرمافزار Access دسترسی داشته باشد و پنهانسازی رمز عبور 160 بیتی برای كاربران ایجاد میكند. مسائل امنیتی كه ارائه میشود به دلیل طبیعت محتوای تالار گفتگو بسیار ضروری میباشد. مدیر امور اداری، دستور پیگیری اعضای تالار و دربانی تالار را داده است تا بتوان فهمید كدامیك از اعضا در كارهای پروژه درگیر میشوند. مسأله دروازهبانی، یك موضوع بحث برانگیز شد. از طرفی، خوششانسی نقش مهمی در ایجاد شبكه مجازی بازی میكند، كه اگر آنرا نادیده بگیریم و محدودیتهای زیادی را بر تالار اعمال كنیم دچار مشكل میشویم.
از طرف دیگر، تمایلی برای حذف افرادی بود كه میخواستند وقت اعضای اصلی را تلف كنند و مزاحم شوند. در آخر، به توافقی دست یافتیم كه دسترسی به تالار برای همه ممكن باشد اما در منطقه پروژه دسترسی محدود به افراد عضو پروژه باشد. با نرمافزار موجود، میتوان مشخصات اعضای سایت را دریافت كرد و بخشهایی از سایت را بست و در صورت نیاز آنها را read-only (تنها قابل خواندن) كرد.
ما فهمیدیم كه موضوع مورد بحث در تالار، حجم معینی از افراد را جذب میكند كه عدم توافقی با موضوع ندارند. مسأله مهم حفظ حریم شخصی اعضای سایت در كنار ایجاد یك محیط مجازی زنده است. این امر به این شكل عملی شد كه در فرآیند ورود به سایت، به عضو جدید اجازه میدهیم انتخاب كند كه شرح جزئیات او نشان داده شود یا خیر. تالار Web Wiz دارای یك سیستم پیغامگذاری داخلی شخصی است. این بدین معنی است كه میتوان با اعضای سایر تالارها بدون توافق در زمینه محرمانه بودن، ارتباط برقرار كرد. همزمان با ورود به تالار، عضو تالار میتواند e-mail های خود را دریافت كند. یعنی آدمهای e-mail از چشم افرادی كه در سایتها میچرخند و فرستندههای پیامهای ناخواسته و ساكنین قابل احترام دنیای مجازی، دور میمانند.
از آنجاییكه، برخی موضوعات بحث تالار، ممكن است به طور بالقوه مسائل حساسی باشند، مناطق حفظ شده با رمز عبور ایجاد شدهاند كه در صورت درخواست در دسترس قرار میگیرند. قانونی هم گذاشته شد كه شركتكنندگان در سایت، تنها میتوانند محتویاتی را روی سایت بگذارند كه به طور طبیعی میتوانند روی وبسایت خود یا سایر دامنههای عمومی بگذارند. این موضوع از ابتدا به وضوح مطرح شد كه ION یك محل بحث الكترونیك برای هماهنگكنندگان جلسات میباشد و وقتی كه تماس اولیه ایجاد شد، بحثهای دیگر باید خارج از سایت ادامه یابند. بعضی اوقات باید شركتكنندگان را یادآوری میكردیم كه لازم نیست اسناد علمی خود را مستقیماً روی سایت منتشر كنید.
آموزش و وظایف ناظر و تسهیلكننده
از آغاز كار، دریافتیم كه ناظران تالار برای زندگی بخشیدن به گروه مجازی ION ، مورد نیاز هستند. وظیفه ناظر، هدایت جهت موضوع بحث و ایجاد انگیزههای جدید برای ادامه بحث میباشد. به مرور زمان، تعدادی از اعضای اجتماع به همراه شركتكنندگان علاقمند، برای عملیات نظارت داوطلب شدند.
وظیفه تسهیلكننده، به مدیر پروژه محول شده است و به دو قسمت تقسیم شده كه شامل هدایت و اطلاعرسانی به ناظر میباشد و بخش دیگر وظیفه یك دلال یا كارگزار دانش را دارد. نقش دوم در اجتماع مجازی ION به یك نقش بسیار مؤثر تبدیل شده است. تسهیلكننده به این موضوع توجه میكند كه چه كسی در بحث شركت میكند و موضوع بحث چیست. غالباً، تسهیلكننده به بحث وارد میشود و یك آشنایی ایجاد میكند و این در صورتی است كه چنین نیازی حس شود. تسهیلكننده سایت همچنین به عنوان آموزشدهنده به اعضای سایت و ناظران نیز عمل میكند.
دستورالعملهای مربوطه به ثبتنام در تالار شبكه روی صفحهخانه سایت آمده است. اكثر بازارهایی كه هدف ما هستند در فناوری ماهرند و تجربه به ما نشان داده است كه اكثر ثبتنام كنندگان این فرآیند را بدون نیاز به كمك تكمیل میكنند. اگرچه، در موارد كمیاب، تسهیلكننده برای كمك فراخوانده میشود. در واقع، منطقه امور اداری در سایت به تسهیلكننده این آزادی را میدهد كه ورودی جدید به سایت را ایجاد و فعال كند.
اعضای تالار، پس از اینكه نامهای مبنی بر چك شدن به آدرس جدید پست الكترونیكی آنها فرستاده میشود، درمییابند كه ثبتنام آنها كامل شده است. اگرچه، مشكلی كه به آن برمیخوریم این است كه برخی افراد قادر به تكمیل این مرحله نیستند. اما بعد از آن فهمیدیم كه فرستنده e-mail به طور تصادفی متوقف شده بود و ثبتنامهای جدید، e-mail تأیید اعتبار خود را دریافت نمیكردند. احتمال این میرفت كه برخی از شركتكنندگان به همین دلیل مفقود شده بودند. این امر نشان میدهد كه دقت در عملیات فنی روزمره یك امكانات شبكهای بسیار اهمیت دارد.
فرستادن و قرار دادن نظرات روی سایت یك فرآیند ادراكی است و نیاز به پشتیبانی كمی برای كاربران دارد.
اگرچه، تسهیلكننده سایت به ناظرات آموزش میدهد كه بر اساس قوانین ساده تالار، بحث را در تالار ساده و مؤثر سازند. تالار دارای یك فیلتر ضدتوهین دارد كه نامهها یا بحثهای توهینآمیز را منتشر نمیكند و رفتارهای غیرمحترمانه از هر نوع را رد میكند. این امر بویژه به دلیل طبیعت جهانی و هماهنگ پروژه، ضروری مینماید. جای خوشحالی است كه تاكنون نیازی به هیچ یك از شركتكنندگان در تالار نبوده است. اگرچه، خواننده این متن باید نسبت به توهینهای محتمل توجه داشته باشد و اسناد و مداركی كه برای آنچه كه در تالار قابل پذیرش است، ایجاد كند.
مشكلات اجرایی پروژه اجتماع مجازی
اولین مسألهای كه باید به آن توجه شود این است كه توسعهدهنده شبكه، عضو گروه ION نمیباشد و درك عمیقی از جهتیابی پروژه ندارد. در آغاز، سؤالات فنی باید توسط شخص رابط دانشگاه ارائه شود. با گذر زمان با راهاندازی سایت ناراحتیهایی پیش آید. شركتهای فنی خدمتدهنده شبكه رخ دهد، و سوءتفاهمهایی در زمینه سبك و ساختار بوجود آمد. توسعهدهنده اصلی، به سفر خارج از كشور رفت و كارآموز خود را برای ادامه كار جایگزین كرد. از این زمان تصمیم بر این شد كه مدیر پروژه مستقیماًبا توسعهدهنده شبكه ارتباط داشته باشد (یا e-mail و جلسات گفتگو در MSN) تا تضمین شود كه هر طرف نیازهای طرف مقابل را فوراً درك میكند. اگرچه، هیچگاه وبسایت و تالار مورد توهین قرار نگرفت، اما همواره یا پدیدههای روانی عجیب و ضعف اخلاقی مواجه بودیم. مثلاً، متوجه این موضوع شدیم كه همواره تعداد بازدیدكنندگان و ثبتنامكنندگان در سایت از حاضرین در تالار گفتگو بسیار بیشتر است. با گذر زمان، این موضوع، آزاردهنده شد تا جایی كه فهمیدیم همواره افرادی در سایت كمین میكنند و این قابل قبول و حتی برای برخی دلخواه است. "كمینكنندگان" افرادی هستند كه در سایت ثبتنام كردهاند و به سادگی آغاز بحث را مشاهده میكنند اما در بحث شركت نمیكنند ـ همانطور كه در زندگی واقعی نیز افرادی هستند كه در سمینارها شركت میكنند و ایدههای مطرح شده را میگیرند اما به مناظره و بحث نمیپردازند ـ ارزش واقعی اجتماعات مجازی بر این است كه چگونه شركتكنندگان با استفاده از این ایدهها عمل كنند.
مشكل دیگر این بود كه ثبتنام در تالار مجازی نیاز به حداقل اطلاعات ورودی برای كاربران داشت. در نتیجه در بعضی مواقع تعیین پیشزمینه كاربران با مشكل روبرو میشد بخصوص كسانی كه از آدرسهای شبكه پست الكترونیك استفاده میكردند. در مرور زمان، مشخص شد كه كدام افراد علاقهمند به ارسال موارد به تالار گفتگو هستند. و این افراد انتخاب شده و به مشاركت به روشهای دیگر دعوت میشوند. فعالترین كاربران اغلب طالب به عهده گرفتن نقشهای موقت مانند ناظر بودند و سایر آنها در نظارت یا راهبری ION شركت میكردند و یا نظارت سایر فرآیندها كه در اجتماع مجازی وجود داشتند را برعهده میگرفتند.
ساخت و معرفی یك تشكل
شركتكنندههای موردنظر برای این فعالیت، شركتهای فناوری در مرحله رشد در نیوزیلند بودند و همچنین صاحبان و مدیران چنین سازمانهایی نیز موردنظر بودند. برای جلب توجه این گروهها، ما شروع به فعالیتهای رسانهای كردیم و حوادث و موفقیتهای اعلام شده را روی سایت گذاشتیم. در آینده، انتظار داریم كه این فعالیتها را افزایش دهیم، از جمله اتصال شركتها به ارباب رجوعان و مشتریان بالقوه و راهبران.
طرف دیگر معادله، این نیاز ما بود كه افراد تجاری مجرب را جذب كنیم تا به شركتهای كوچك در شبكه سود برسانیم. در زمان نوشتن این برنامه، بیش از 240 عضو در تالار ثبتنام كردیم. نبود امكانات معرفی روی وبسایت، پیگیری طبیعت واقعی تشكل را مشكل كرد. اگرچه، شواهد حكایت میكند و نشان میدهد كه %25 كاربران، همان اپراتورهای فناوری بودند و %25 دیگر رهبر بالقوه و %25 گروههای علاقمند از بخشهای سرمایهگذاری و دولتی بودند. باقی گروهها تا حدودی اسرارآمیز میبود. در هر صورت این امر مهم نبود زیرا كسانی كه ارزش این كار، را میدانستند و قابلیت فعالیت داشتند این كار را میكردند. در هر ماه، مشخص شد كه %10 كاربران در وبسایت به دنبال فرصتها میگشتند. %10 میزان قابل ملاحظهای نیست، اما این طبیعت اجتماعات مجازی است (و طبیعت مشاركت آنلاین). اگر 20 نفر در یك میز بنشینند آنگاه 19×20 یا 380 ارتباط بالقوه بین این افراد وجود دارد و تقریباً اگر هر كسی فرصت مطرح كردن داستان خود را داشته باشد، تنها تعدادی از مباحث مورد علاقه مطرح میشوند. البته این كار سازمان بسیار طولانی نیاز دارد. یك میزگرد مجازی اجازه میدهد كه این فرآیند به طور غیرهمزمان اتفاق افتد و شركتكنندگان راحت باشند. با هدف دربرگیری 500 عضو تا سال 2002، تقریباً 250000 پیوند دانش بالقوه ایجاد خواهد شد.
راهی به سوی پیشرفت
وبسایت در اواسط نوامبر 2002 در ارتباط با فعالیت رسانهای در زمینه توسعه كارآفرینی جهانی (GEM) ، راهاندازی شد. ION ، میزبان وقایع آنلاین كه در زمینه یافتههای گزارشات بحث میكردند، شد. در نتیجه، عضویت در تالار به بیش از 240 نفر رسید. با هدف دستیابی به نیروی حركت واقعی، ما بر این باوریم كه 500 تا 1000 عضو در درازمدت لازم به نظر میرسد. واضح است كه تنها %20 ثبتنامها در تالار، فعال باقی خواهند ماند. برای نگهداری و بهبود این وضع و سطح علاقه، لازم است كه محتویات را تازه نگه داشته و فرصتهای جدید را ارائه دهیم و ایدههای جدید برای بحث در نظر بگیریم.
مجدداً، اینجاست كه تسهیلكننده نقش خطیری برعهده دارد. یكی از چالشهای كلیدی فنی در پیش روی ما، ایجاد یك حوزه امن كه در آن اعضا بتوانند خود را معرفی كنند، میباشد. طرحهایی نیز برای اضافه كردن یك مركز همكاری چند رسانهای در نظر گرفته شده است. یك شركت نرمافزاری در نیوزیلند با نام "اوپتك" مسئولیت نصب و پشتیبانی امكانات كنفرانس ویدیوئی و صوتی بر پایه پروتكلهای اینترنتی را بر عهده گرفته است. این خدمات برای اعضای ION مجانی میباشد و ارتباطات تجاری بر ـ خط (آن لاین) میتواند از طریق كنفرانس چند نفره با این نرم افزار صورت گیرد. نرم افزار دارای سیستم فرستادن عكس و تصویر و قابلیتهای "تخته سفید" میباشد كه محاوره و همكاری را ارتقا میبخشد. این امكانات جدید به یك هسته اصلی تبدیل می شود كه ION را از دیگران متفاوت میسازد.
آموزشهای كلیدی: پینشهاداتی برای اجرا كنندگان مدیریت دانش مطرح شد كه عبارتند از:
- جلسات رودرروئی برگزار كنید تا به توسعه اجتماع خود كمك كنید.
- اطمینان حاصل كنید كه تیم پروژه اهداف دراز مدت تشكیل را از روز اول تسهیم میكند.
- یك اساسنامه فناوری ایمن و قابل تغییر انتخاب كنید.
- از كارشناسان در زمینه موضوعات مورد بحث برای نظارت تالار گفتگو دعوت بعمل آورید.
- محتوای سایترا تازه نگه دارید و مرتبا با شركت كننگان ارتباط داشته باشید.
همچنین، در آینده ضروری است كه با اقشار علاقمند از جمله گروههای دولتی، نهادهای توسعه اقتصادی منطقهای وسایر سایت، به تمام ثبت نام كنندگان در تالار و ذینفعان و پشتیبان ارسال میشود. این كار، فعالیت سایت را تسریع میكند. رویه همكاری كه تحت آن پروژه سریعا آغاز شد، یك تعهد به قدرت ایجاد شبكه مجازی است. یكی از اولین داستانهای موفقیت شامل توسعه دهنده محتوای یادگیری الكترونیك است كه در سناریوی شماره 1 در آغاز فصل مطرح شد. با آشنائی با ION، او توانست یك مشاور بخشهای بهداشتذ را شناسائی كند كه برای او درهائی به سوی سازمانهای غیردولتی (NGO) بهداشتی را باز كرد كه در غیراینصورت این همكاری منجربه ایجاد یك ارزش تجاری واقعی به شكل یك پروژه واقعی شد. پس در نهایت، میزان موفقیت نهائی یك شبكه دانش، تعداد كلیكها روی وب سایت نیست بلكه تعداد تجربیات موفقی است كه در مرور زمان رخ میدهند.
